من و تو کم بودیم

                   خشک و پرمرده و تا روی زمین خم بودیم

گفتنی ها کم نیست

            من و تو کم گفتیم

                      مثل هذیان دم مرگ

                               ز آغاز چنین در هم و بر هم بودیم

دیدنی ها کم نیست

            من و تو کم دیدیم

                     بی سبب از پاییز جای میلاد اقاقی ها را پرسیدیم

 چیدنی ها کم نیست

              من و تو کم چیدیم

                       وقت گل دادن عشق روی دار قالی

                                       بی سبب حتی پرتاب گل سرخی را ترسیدیم

 خواندنی ها کم نیست

             من و تو کم خواندیم

                      من و تو ساده ترین شکل سرودن را در معبر باد

                                                                   با دهانی بسته

                                                                                واماندیم

                           
  من و تو اما در میدان ها

                اینک اندازه ی ما می خوانیم

                          ما به اندازه ی ما می بینیم

                                      ما به اندازه ی ما می چینیم

                                                    ما به اندازه ی ما می بوئیم

                                                                ما به اندازه ی ما می روئیم

 من و تو کم نه که باید شب بی رحم و گل مریم و بیداری شبنم باشیم

                          من و تو خم نه و درهم نه و کم هم نه و می باید که با هم باشیم

من و تو حق داریم در شب این جنبش

                              نبض آدم باشیم

                                 من و تو حق داریم که به اندازه ی ما هم شده با هم باشیم

                                          
                                       گفتنی ها کم نیست